Medyada giderek daha fazla "özgürlük", "kendine yetme" ve "yaşam tarzı tercihi" olarak sunulan tek başına yaşama eğilimi, genç yetişkinler arasında yaygınlaşırken, uzun süreli bekârlığın yaşam memnuniyeti üzerinde olumsuz etkiler yarattığı ortaya kondu.
Zürih Üniversitesi öncülüğünde yürütülen araştırma, 16–29 yaş aralığında uzun süre partneri olmayan gençlerin yaşam memnuniyetinde belirgin düşüşler yaşadığını gösterdi.
Araştırma kapsamında Almanya ve İngiltere'de yürütülen üç temsilî panel çalışmasından elde edilen, başlangıçta hiç partnerlik deneyimi olmayan 17 binden fazla genç yetişkinin yıllara yayılan verileri analiz edildi. Katılımcılar en erken 16, en geç 29 yaşında olmak üzere her yıl düzenli olarak takip edildi.
Zürih Üniversitesi Psikoloji Enstitüsü'nden araştırma lideri Michael Krämer, uzun süre bekâr kalma olasılığını artıran faktörleri şöyle özetledi: Erkek olmak, yüksek eğitim düzeyi, düşük mevcut yaşam memnuniyeti ve aile yanında ya da tek başına yaşamak.
Krämer, eğitim odaklı yaşam tarzının bazı gençlerde romantik ilişkilerin ertelenmesine yol açtığını, bunun sosyolojik araştırmalarla da uyumlu olduğunu belirtti.
Uzun süreli bekârlık yalnızlığı ve memnuniyetsizliği artırıyor
Araştırma, genç yetişkinlik döneminde uzun süre bekâr kalanların zaman içinde daha fazla yalnızlık hissettiğini, yaşam memnuniyetlerinin belirgin şekilde azaldığını ve özellikle 20'li yaşların sonuna doğru depresif belirtilerin arttığını ortaya koydu. Bu eğilim hem kadınlarda hem erkeklerde benzer şekilde gözlendi.
Depresif belirtiler, klinik depresyon değil, moral bozukluğu, enerji düşüklüğü ve isteksizlik gibi duygusal durumlar olarak tanımlandı. Araştırma ekibi, bu belirtilerin özellikle uzun yıllar süren bekârlık dönemlerinde belirginleştiğini vurguladı.
İlk romantik ilişki iyileştirici etki yaratıyor
Çalışmanın bir diğer bulgusu, ilk romantik ilişkinin gençlerin ruh hâlini olumlu yönde etkilediği oldu. İlk kez ilişkiye başlayan genç yetişkinlerde hem kısa hem uzun vadede yaşam memnuniyetinin arttığı, yalnızlık hissinin azaldığı belirlendi. Ancak depresif belirtilerde aynı ölçüde bir iyileşme gözlenmedi.
Krämer, sonuçları değerlendirirken şu ifadeleri kullandı: "Genel olarak bulgular, genç yetişkinlik döneminde uzun süreli bekârlığın iyilik hâli açısından orta düzeyde riskler taşıdığını gösteriyor. Ergenlik döneminde farklar çok belirgin olmasa da, bekârlık süresi uzadıkça yaşam memnuniyeti ve yalnızlık açısından ayrışma belirginleşiyor."
Araştırma ekibi, düşük yaşam memnuniyetinin hem uzun süreli bekârlığın bir sonucu hem de gelecekte partner bulma olasılığını azaltan bir faktör olabileceğini belirtti. Bu durumun, özellikle 20'li yaşların sonuna doğru ilk ilişkiye başlamayı daha da zorlaştırdığı ifade edildi.
DW / TY,ET