Kısa Dalga’nın Vize İmparatorluğu yazı dizisinin 4 bölümüne ilişkin erişim engeli kararının ardından şimdi de yanıt haklarının kullanıldığı 5. bölüm ve engelleme kararına ilişkin habere de erişim engeli getirildi. Gerekçe aynı: “Milli güvenlik ve kamu düzeni.”
GÜLSEVEN ÖZKAN | Türkiye’de yaklaşık 25 bin Süryani yaşamını sürdürürken toplum temsilcileri mülkiyet sorunları, göç ve ifade özgürlüğüne yönelik kaygıların devam ettiğini söylüyor. Süryaniler bir yandan yeni okul projeleriyle dil ve kültürlerini korumaya çalışırken diğer yandan Avrupa’dan geri dönüşlerin önündeki hukuki sorunlara dikkat çekiyor. Nusaybin’de yıllar sonra eski adına kavuşan Arbo Köyü ise Süryaniler için hafızayı, geri dönüşü ve yeniden tutunma çabasını simgeliyor.
GÜLSEVEN ÖZKAN | Yetvart Danzikyan, Türkiye’de Ermeni toplumunun yüzyıl içinde nasıl sembolik rakamlara indirildiğini, vakıf seçimlerinden devlet memurluğuna uzanan görünmez yasakları, milliyetçi nefret söylemini ve Hrant Dink cinayetinin kapanmayan dosyasını anlattı.
GÜLSEVEN ÖZKAN | “Yetimhaneyi görünce çok hüzünleniyorum” diyen Rum eğitimci, “Eskiden bu sokakların hepsi Rum’du, şimdi bir ben kaldım” sözleriyle geçmişi anlatan 96 yaşındaki Milorola, denizle geçen ömrünü paylaşan Rum balıkçı "Patatukas" ve üç öğrencisi kalan okul... Türkiye’nin Rumları 230 binden 2 bine inen nüfusuyla otele dönüştürülecek tarihi Rum Yetimhanesi’nin gölgesinde "kültür mücadelesi" veriyor.
GÜLSEVEN ÖZKAN | “Bulunduğumuz ortama göre görünmez olmaya çalışıyoruz. Bazı yerlerde adımı Melkon diye söylemek istemiyorum, Mehmet diyoruz, Mehmet diyoruz, her defasında burada doğduğumu açıklamak zorunda kalıyorum" diyen gencin sözleri, Türkiye’de Ermeni olmanın gündelik hayattaki karşılığını anlatıyor. “Üniversitede sınıfın beynini yıkamakla suçlandım. Ermeniysen önce zarar vermeyeceğini ispatlamak zorunda hissediyorsun” sözleri ise bu toplumun yaşadığı baskıyı özetliyor.
GÜLSEVEN ÖZKAN | Türkiye’de Yahudiler başta olmak üzere Rum, Ermeni ve Süryaniler; milliyetçi iklim, antisemitizm ve nefret söylemi nedeniyle görünür olmaktan kaçınıyor. Kimliğini gizleyen Musevi bir işletmeci, “Gazze’den ben sorumluymuşum gibi davranılıyor” diyerek yaşadıklarını anlattı. Prof. Dr. Baskın Oran, Lozan’da güvence altına alınan azınlık haklarının uygulanmadığını söylerken; Rıfat Bali, azınlıkların temel refleksini “Bize bir şey olmasın, rahatımız kaçmasın” olduğunu söyledi.
Kısa Dalga’nın “Vize İmparatorluğu” dosyasıyla gündeme gelen iddialara ilişkin eski Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu açıklama yaptı. Gazeteci Cüneyt Özdemir’in X hesabından paylaştığı açıklamada Çavuşoğlu, kendisine ve ailesine yönelik iddiaları reddederek, “Görev yaptığım hiçbir dönemde hesabını veremeyeceğim bir işlemim, ilişkim veya kararım olmamıştır” dedi.
Lighthouse Reports öncülüğünde, Kısa Dalga’nın da aralarında bulunduğu 12 ülkeden 14 medya kuruluşunun ortak çalışmasıyla yürütülen araştırma, dünya genelinde vize hizmetlerinde neredeyse tekel konumuna gelen VFS Global’in başvuru sahiplerini pahalı “isteğe bağlı ek hizmetlere” yönlendirdiğini, randevu ve özel ayrıcalıklı hizmetlerin fiilen zorunluymuş gibi sunulduğunu, kişisel verilerin korunmasında ciddi açıklar bulunduğunu ve rüşvet iddialarının birçok ülkeye yayıldığını ortaya çıkardı.
MÜZEYYEN YÜCE | Emniyet teşkilatında son on yılda yaşanan dönüşüm, eğitim modelinden personel alımına kadar geniş bir yapısal değişimi beraberinde getirdi. Eski emniyet müdürü İrfan Bayar, sistemdeki dönüşümün “kurumsal yapıyı zayıflattığını, niteliği düşürdüğünü ve teşkilatta tükenmişliği artırdığını” savunuyor.
MÜZEYYEN YÜCE | Polis ölümleri çoğu zaman kısa sürede gündemden düşerken, geride kalan aileler için süreç hiç bitmiyor. Mobbing iddiaları, ağır çalışma koşulları ve yanıtsız sorular, emniyet teşkilatındaki kayıpların ortak hikâyesine dönüşüyor.
MÜZEYYEN YÜCE | Türkiye’de emniyet teşkilatında yaşanan intihar vakalarının arka planına bakıldığında, tablo yalnızca sayılardan ibaret değil. Uykusuz geceler, iptal edilen hayatlar ve konuşulamayan sorunlar… Polisler, intiharların arkasındaki görünmeyen çöküşü kendi hikâyeleriyle anlatıyor.
MÜZEYYEN YÜCE | Emniyet teşkilatında artan intihar vakaları, ağır çalışma koşulları, mobbing, ekonomik sorunlar ve kurumsal baskıyla birlikte derinleşen bir krize işaret ediyor. Veriler, neredeyse her hafta bir polisin yaşamına son verdiğini ortaya koyarken uzmanlar sorunun münferit değil, yapısal bir sistem sorunu olduğunu vurguluyor.
GÜLSEVEN ÖZKAN | Uzmanlara göre okul terki; yoksulluk, çocuk işçiliği, merkezi yapı, yetersiz denetim ve zayıf takip sistemlerinin birleşimiyle derinleşiyor. Açık öğretim ve MESEM’de izleme eksikliği, rehberlik hizmetlerinin sınırlı kalması ve bölgesel eşitsizlikler riski artırıyor. Çözüm için erken uyarı sistemlerinin kurulması, denetimin güçlendirilmesi, rehberlik kadrolarının artırılması ve çocukların sistem içinde tutulmasına yönelik bütüncül politikaların hayata geçirilmesi gerekiyor.
Eğitim dışındaki çocuk sayısı 604 bini geçti. Bu tabloya açıköğretim ve mesleki eğitim merkezleri olarak tanımlanan yaygın eğitim kurumlarındaki öğrencileri ekleyince 1,5 milyonu aşkın çocuk örgün eğitim dışında.
226 eğitim yöneticisinin katıldığı araştırma, okul terkinin arkasındaki temel nedenin öğrenciler değil, eğitim sisteminin kendisi olduğunu ortaya koydu. İdareciler, mevcut yapının öğrenciyi okulda tutmak yerine sistem dışına ittiğini belirtiyor. Ağır müfredat, sınav odaklı yapı, yetersiz yönlendirme ve belirsiz gelecek…
“Okula gidecekti ama işe gitti, şimdi toprağın altında”, “Bazı geceler başımı yastığa koyuyorum, ağlıyorum” diyen bir baba… “Ağlaya ağlaya okulu bıraktım” diyen bir kız çocuğu, “Okuldan çıkanlara bakınca utanıyorum” diyen kağıt işçisi bir çocuk... Sistem eliyle birçok çocuk görünmeden kaybolurken geriye hayaller ve mücadele kalıyor…
Yoksulluk, çeteler, etiketlenme ve okuldan kopuş… 12 yaşında suça sürüklenen Halil’in hikayesi yüz binlerce çocuğun ortak gerçeğini yansıtıyor. Çetelerin zoruyla "bisiklet çaldığı" için 23 gün cezaevinde kalan Halil, çıktığında karşısında öğretmen değil, “yolunu kesip torba tutmamı, mekan taramamı istediler” diyen kişileri bulduğunu söylüyor.
"Örgüt lideri" olmakla suçlanan Fayik Özbey’in avukatı, dava sürerken altın rafinerisi izninin iptal edildiğini ve yatırımlarının "çöp olduğunu" açıkladı. Mahkemenin uzun aralıklarla yaptığı duruşmalara karşın Temmuz ayından bu yana bilirkişi raporunun hazırlanmaması, yargılamayı kitledi.
Kapalıçarşı’yla bağlantılı kripto varlık dolandırıcılığı iddiasıyla yürütülen dava dosyasına giren uzman mütalaaları, savcılığın kripto varlık transfer analizlerindeki tarih ve miktar uyumsuzluklarına dikkat çekiyor ve kripto alım satım ağındaki herkesin topyekün dosyaya dahil edildiğini vurguluyor.
Yargılama aşamasında tanık kürsüsüne gelen Paribu borsası yöneticisi, savcılık makamında "siyasi baskı" üzerine kayıt dışı sorgulandığını iddia etti. Mahkeme heyetinin kritik atamalarla değiştirilmesi ve "özel yetkili" hâle getirilmesi, dosyanın seyrine dair soru işaretlerini derinleştiriyor.
Kapalıçarşı ile bağlantılı kripto varlık dolandırıcılığı dosyasının savcısıyla ilgili şikâyet HSK’nın önünde. Sanıklar savcıya “nitelikli zimmet” gibi ağır suçlamalar yöneltirken savcı ile ilgili, Cumhurbaşkanı’nın eski avukatlarından birinin kendisini sürdürmeye çalıştığına dair iddialar kulislere yansıdı.
Kastamonu'nun Azdavay ilçesinde bir ABD vatandaşının eski Azdavay hâkiminin avukat kardeşi aracılığıyla başlattığı 2 milyon dolarlık icra takibi, milyon dolarlık bir kripto davasının ve yargı içindeki nüfuz tartışmalarının fitilini ateşledi. Azdavay’dan başkente taşınan ve bir ucu Kapalıçarşı’ya çıkan dosyada sanık avukatlarının HSK'ya yaptıkları şikâyetteki çarpıcı iddialar ve muhatapların bu iddialara yanıtları beraberinde pek çok soru işareti getiren bir yargılama sürecine işaret ediyor.
Kripto dolandırıcılığı iddiasıyla başlayıp Kapalıçarşı’nın altın devine uzanan dosyanın perde arkasını aralıyoruz. Azdavay’daki icra takibinden ABD'de yaşayan eski hakimin dosyadaki bağlantılarına, milyon dolarlık cüzdan iadelerinden iptal edilen rafineri iznine kadar davanın tüm seyrini mercek altına alıyoruz.
İlk günlerde “bebek katilleri” manşetleriyle anılan Yenidoğan davasında dosya ilerledikçe bilimsel delil tartışması ve sağlık sistemine yönelik sorunlar öne çıkıyor. Adli tıp uzmanı Prof. Dr. Şebnem Korur Fincancı’ya göre yenidoğan davasında tüm bebekler için otopsi yapılmaması “kabul edilemez bir ihmal” ve adil yargılama açısından ciddi bir sorun.
Anayasa Mahkemesi'nin Türk Tabipleri Birliği Kanunu'ndaki disiplin maddesini iptal etmesinin ardından Meclis'e tanınan süre doldu, ancak yeni düzenleme yapılmadı. TTB Başkanı Prof. Dr. Alpay Azap, "Yenidoğan Çetesi" soruşturması dahil 2 bin dosyanın beklediğini belirterek etik ihlallerin zamanaşımı nedeniyle cezasız kalacağı uyarısında bulundu.
MASAK eski Başkan Yardımcısı Dr. Ramazan Başak, FATF'in (Mali Eylem Görev Gücü) 5’nci tur denetim sürecinde sona gelindiğini hatırlatarak, inceleme raporunun Haziran 2026'daki Genel Kurul'da açıklanacağını belirtti.
Parasız olduğu için Çapa dahil devlet hastanelerine sevk edilemeyen Serdarova bebek devletin gözü önünde hayatını kaybetti ancak devlet hastanelerinden kimse hakim karşısına çıkmadı. Hukukçular yaşam hakkının ihlal edildiğini savunuyor. Bebeklerin kesin ölüm nedeni belirsizliğini korurken raporlar ne diyor?
Cerrahpaşa Üniversitesi’nden iki adlı tıp uzmanının hazırladığı rapor Yenidoğan davasının dosyasına girdi. Sanıklardan Dr. Dursun Eryılmaz’ın avukatının talebiyle hazırlanan raporda bebek ölümlerinden doktorları sorumlu tutan Adli Tıp Kurumu’na “kopyala - yapıştır” rapor hazırladığı suçlaması getirildi. Raporda incelenen 6 bebeğin ölümü ile ilgili olarak “uygulanan tanı ve tedavi yöntemlerinin tıbben uygun olduğu tespiti yapıldı.
Boğaziçi’nde "kurum kırım" olarak tanımlanan sistematik bir yıkım yaşanırken, “öz Boğaziçili” akademisyenler, son beş yılda bir üniversitede nelerin yapılmaması gerektiğini çok iyi öğrendiklerini söylüyor. Öğrenciler ise barınma krizi ve kampüs alanlarının kaybına karşı okulun hafızasını korumaya kararlı.
2021 yılındaki kayyım atamalarıyla başlayan süreç, Boğaziçi’nde sadece idari değil, köklü bir ideolojik dönüşümü de beraberinde getirdi. Dini motivasyonlu yapıların kampüste artan faaliyetleri, öğrencilerin tarikat yurtlarına yönlendirilmesi ve kadrolaşma ağındaki cemaat bağlantıları, üniversitenin yeni çehresini ortaya koyuyor.
Boğaziçi'nde kayyım dönemi, akademik tasfiyenin yanı sıra devasa bir ihale trafiğine sahne oldu. 2021-2025 arasında çıkılan 84 ihalenin 66'sı rekabeti engelleyen "pazarlık" usulüyle yapılırken, milyonlarca liralık kaynak "imtiyazlı" çevrelerin kasasına aktı.
Boğaziçi’nde kayyım yönetimi sadece kadroları değil, üniversitenin mali kaynaklarını da hedef aldı. Köklü vakfa alternatif olarak kurulan BUVAKIF ve ona bağlı şirketler üzerinden, liyakatin yerini "huzur hakkı" ve şüpheli ihalelerin aldığı dev bir ticari ağ örüldü.
Boğaziçi Üniversitesi, kayyım rektörler döneminde "paraşüt" atamalarla anılır hale geldi. Kurum, 2019 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) yönetiminin değişmesiyle işsiz kalan isimler için adeta bir “korunaklı limana” dönüştü.
Türkiye’nin en prestijli eğitim kurumlarından biri olan Boğaziçi Üniversitesi, tepeden inme atanan rektör Melih Bulu ile başlayıp Naci İnci ile devam eden kayyım yönetiminde beşinci yılını tamamlıyor. Okul bugün artık başarılarıyla değil, kadrolaşma, cemaatleşme ve kamu kaynağı israfı iddialarıyla anılıyor.
KKTC 19 Ekim 2025 cumhurbaşkanlığı seçimi, federasyon tartışmalarını, Ankara’nın iddia edilen etkisini ve derinleşen ekonomik krizi yeniden gündeme taşırken, ada halkının işsizlik ve izolasyonla mücadelesi, bu sessiz savaşın asıl cephesini oluşturuyor.
KKTC'nin 19 Ekim 2025 cumhurbaşkanlığı seçiminde, federasyon tartışmaları ve Ankara'nın iddia edilen etkisi gibi stratejik meseleler ön planda olsa da, yerel bağlamdaki ekonomik ve sosyal zorluklar –özellikle işsizlik ve uluslararası izolasyon– seçmenlerin günlük yaşamını doğrudan şekillendirerek sessiz bir mücadele yaratıyor.
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde (KKTC) 19 Ekim 2025’te yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimi, yalnızca bir liderlik yarışı değil, federasyon tartışmaları, Ankara’nın iddia edilen etkisi ve medya manipülasyonlarının gölgesinde bir “sessiz mücadele” olarak ortaya çıkıyor. Bu yazı dizisi, federasyon modelinin stratejik önemini, seçim dinamiklerini ve bölgesel dengeleri derinlemesine inceleyerek, demokratik süreçlerin şeffaflığına dair soru işaretlerini açığa çıkarmayı amaçlıyor.
Çağdaş Hukukçular Derneği’nin kuyu tipi hapishanelerle ilgili panelinde, 2020 yılından sonra inşa edilen tüm yüksek güvenlikli hapishanelerin kuyu tipi olduğunu belirtildi.
Hak örgütleri, mahpusların günün 22 saatini havasız, güneş görmeyen hücrelerde geçirdiği “kuyu tipi” hapishanelerdeki nüfusun yaklaşık 30 bini bulduğunu söylüyor. Bu hapishanelerin harflerle tiplere ayrılması ve kimlere yönelik olduğu gibi ayrımlarla “işkence” olarak tanımlanabilecek bir rejimin sıradanlaştığını vurguluyorlar.
Türkiye’de infaz rejimi, güvenlik politikaları gerekçesiyle giderek daha fazla tecrit üzerine kuruldu. Cumhuriyet’in ilk yıllarındaki kalabalık koğuşları 1990’larda özel tip cezaevlerine, 2000’li yıllarda da hücre esaslı F tipine dönüştü. Oradan da bugün mahpusların “kuyu tipi” dediği Y ve S tipi cezaevlerine uzanan süreçte, infaz sistemi insanı insandan uzaklaştıran bir yapıya dönüştü.
Kuyu tipi cezaevlerinden tahliye olan mahpuslar, tecridin sadece dört duvarla sınırlı olmadığını, insanı insandan, sesini dünyadan koparan bir sistem haline geldiğini anlatıyor.
Adalet Bakanlığı son sekiz yılda “kuyu tipi” cezaevleri için 1,6 milyar TL harcadı. Reel değeri 20 milyar TL’yi geçen ve pazarlık usulüyle dağıtılan ihaleler, AKP il yöneticilerinden spor kulübü başkanlarına, Ağca’nın hücre arkadaşına kadar uzanıyor.
Türkiye’de cezaevi kavramı yeniden tanımlanıyor. Artık mesele sadece mahpus sayısındaki artış değil, onların hangi tip yapıların içinde tutuldukları. Son birkaç yıldır inşa edilen yeni tip cezaevleri —resmî adıyla Y ve S tipi, mahpusların diliyle “kuyu tipi”— infaz sisteminde yeni bir dönemi başlatıyor.
26 Mart’tan bu yana tutuklu bulunan ‘Bombacı Mülayim’ lakaplı ihraç polis Vedat Kılıçel hakkında iddianame hazırlandı. İddianamede, çarpıcı detaylar yer aldı.
Dünyanın bir çok ülkesinde bulunan ancak Türkiye'de doğrudan "meslekten ihraç" gerektiren polis sendikası bugün de tartışılıyor. Türkiye tarihinde tek örneği bulunan polis sendikası, görünüşe göre bugün de polislerin talepleri arasında: 'Huzurumuz kalmadı merkez...'
Polis intiharlarının altında yatan neden tekmiş gibi görünse de anlatımlara göre aslında süreç bir zincir halinde ilerliyor. Zincirin her halkası onları biraz daha tüketiyor ve kötü sonuçlara neden oluyor.
Kimisi ekip aracında ya da şubede, kimisi de evinde yaşamına son verdi. Her birinin maddi yetersizlikten mobbinge, yoğun çalışma koşullarına kadar elbet bir sorunu vardı. Peki intihar eden polislerin soruşturmalarına ne oldu?
Emniyette uzun yıllardır tartışılan polis intiharları hala gündemde. Çeşitli verilere göre 2025 yılında intihar eden polis sayısı 51'e ulaşmış durumda. Bu da yaklaşık her 4 günde bir polisin intiharı anlamına geliyor.