Laiklik, bir inanç karşıtlığı değil, inançlar karşısında devletin tarafsızlığıdır. Bu tarafsızlık bozulduğunda en fazla çocuklar zarar görür. Okul, inancın değil, bilimin, laikliğin ve çocuk haklarının güvence altında olduğu kurum özelliğini devam ettirmelidir.
Hiçbir hakemin güvencesi yok. Hepsi birer gizli işsizdir. Kararı beğenilmeyen hâkim anında nasıl mahkemeden sürülüyorsa, düdüğü pes gelen hakem (mesela Arda Kardeşler) uzayıp gidiyor. Hangi hakem maça rahat çıkacak? Siz bu hakemlerden nasıl liyakat bekleyeceksiniz?
Ekonomide “başarı” gibi sıralanan rakamların vatandaşın hayatında bir izi yok. Müteahhitlerin, ihalecilerin, çifte maaşçıların ekonomisi ayrı, emekli Ali Rıza Bey amca ile asgari ücretli Kemal kardeşimizin ekonomisi ayrı. Dünya, Avrupa, OECD ölçeğindeki kıyaslamalarda, gerçekten vatandaşın huzurunu, geçimini ilgilendiren bütün göstergelerde Türkiye dip şampiyonu.
Boşalan koltuklara kimler oturacak? Riskleri açıkça dile getirenler mi? Yoksa “ürün çıkmalı, sonra bakarız” diyenler mi? Eleştirenler mi? Yoksa uyum sağlayanlar mı? İçeride kalanlar gerçekten güvenliği mi savunacak, yoksa yalnızca büyümeyi alkışlayan sessizliği mi?
Borsada yükseliş soluksuz olmaz. Arada dinlenme, duraksama, geri çekilme dönemlerinin yaşanacağını göz önünde bulundurmak lazım. Özellikle küçük yatırımcıların hisse seçiminde dikkatli olmasında fayda var.
Emekliler sadece 17 milyonluk bir kitleden ibaret değildir. Emekliler, kendi çocukları ve yakın akrabaları ile birlikte çok daha büyük bir toplumsal güçtürler.
Ankara’nın köklü mahallelerindeki kimlikli yapılar bir bir yıkılırken Ankara grileşiyor. Bu grileşen ortamda bir renk daha solmak üzere: Mavi.
Rize Çamlıhemşin’de yaylaları talan edecek yol projesine karşı çıkan Havva Bekar, tam da böyle sorgulamıştı 11 yıl önce devleti. Bu sorunun ardından olması gereken devleti de “Devlet bizuz” diyerek anlatmıştı.
Aile yadigârı bakırlar gözden düşüp elden çıkartılırken, bakırın dayanma inadına rağmen, onu yaşatan, eller artık bir bir yitip gidiyor. Yolunuz Kale’ye düşerse, o kok kömürünün ateşi sönmeden Fahrettin Usta’ya uğrayın. Çünkü o duyular artık hissedilmediğinde bu kentin kendisiyle kurduğu kadim bağları ile birlikte kent, kendi sesini ve sözünü kaybedecek.
Bu ağda dolaşan bilginin yalnızca istihbarat değil, muhtemelen ticari ve kurumsal sırlar için önemli bir bilgi kaynağına dönüştürüldüğü anlaşılıyor. Böyle bir yapının tek bir kişiyle sınırlı kalmadığı, kişiden bağımsız bir sistem gibi işlediği düşüncesi güçleniyor.
Kamu köprüleri ve otoyolların, YİD modeli ile yaptırılan diğerleri gibi “Deli Dumrul” köprülerine dönüşmesi riski belirdi. Eğer özelleştirme olursa bu köprülerden 4–5 belki de 10 katı fiyatlara geçeceğiz.
Eğer insan yalnızca robotun uzantısı olarak konumlanırsa, değer üretir ama değer belirlemez. Eğer insan algoritmanın denetleyicisi ve etik sigortası olarak konumlanırsa, o zaman bu gerçekten bir iş birliği olur.
Söz konusu olan Amed ise, kişilerin iradesini aşan, hiçbiri yazılı olmayan normlar devreye girer. Artık mazi oldu sanılıyor. Oysa birileri için mesele; bir futbol takımının adının Amed oluşuydu.
Geçmiş tüm seçim dönemlerine bakıldığında, emeklilerin en büyük siyasi gücü elinde bulundurmalarına karşın blok olarak hareket etmedikleri ve zam dönemlerinde iktidara desteğin arttığı gözleniyor.
Erdoğan oğlunu cumhurbaşkanı seçtiremez ama AKP Genel Başkanı seçtirir. Niyet de plan da bu. Bilal Erdoğan AKP Genel Başkanı, Erdoğan sadece bir dönem değil birkaç dönem daha cumhurbaşkanı. En azından adayı.
Otomasyon ve dijital çağın içine sürüklendiği bu yapısal kriz, teknolojinin kaçınılmaz bir doğa yasası değil, bilinçli bir güç temerküzünün sonucudur, dolayısıyla bu döngü ancak örgütlü bir kolektif iradeyle kırılabilir.
Deprem doğal bir afettir, ama bu yıkım doğal değildir. Bu ülke, felaketi “kader” diye anlatmayı bırakmadıkça; bilimi, tekniği, denetimi ve adaleti esas almadıkça, her yeni depremde “keşke” ile başlayan cümlelerin altında yine binlerce insan kalacaktır.
İnsan çekildiğinde kaos ortadan kalkmadı; sadece mekanikleşti. Gürültü azaldı ama sertlik, acımasızlık kaldı. Sosyal alan daha pürüzsüz, daha hızlı, daha hesaplı bir yer oldu ama daha iyi bir yer olamadı.
Kapıda "Tarihi Ankara Simit Fırını" tabelası asılıdır ama buranın tarihi o tabelada değil, içeride yanan ateşin harında, ustanın terinde saklıdır
Her altı ayda bir gündeme gelen bu tartışmaların temelinde, emeklileri giderek yoksullaştıran yasalardaki düzenlemeler yeniden ele alınmalıdır. Emekliye düşen pay müsait zamana ertelenirken, yoksulluk yaşamı içinden çıkılamaz hale gelmeye devam ediyor.
Parlamento eğer maliyeti açısından tartışmaya başlanmışsa ortada demokrasi açısından gerçekten çok riskli bir durum var demektir. Siyasetten umudunu kesen halk için, yine siyaset içinden alternatifler çıkarabilir. Ama parlamento öyle değildir…
Adalı yönetimi işbaşına geldiğinde Koç Holding'in muhasebecisini yanına alıp ziyarete giden Rahmi Koç başta olmak üzere Beşiktaşlı iş adamlarının bu vahim duruma karşı harekete geçme zamanıdır.
Asıl yaşlılık, bir başkasının hayatına sızma ve onunla oyun oynama yetisini kaybetmektir. Konken Partisi bu cesareti hatırlatması bakımından da çok özel ve önemli bir alan açıyor.
Bu akıl almaz servetleri korumanın, büyütmenin, rekabetçilik kazanmanın; milyarlarca yoksulun depreşen nefretini karşılamanın çıplak zordan, gasptan başka bir yolu kalmamış görünüyor.
Sistem için bir insanın hiçbir şeyinin olmaması kadar büyük bir suç yoktur. Çünkü o insanın sistemden alacağı hiçbir şeyi yoktur! Hak, adalet, özgürlük dışında…
Dönüştürülmüş silahlar, yeni nesil çetelerin büyümesinde belirgin bir rol oynadı. Ödeme aracı olarak da kullanılan bu silahlar, yeni suç biçimlerine yol açabilecek bir yeraltı üretim kapasitesini gösteriyor.
İmralı tutanaklarına yansıyan iddialar, Türkiye’nin en karanlık dönemlerinden birini yeniden tartışmaya açtı. 8. Cumhurbaşkanı Turgut Özal’ın hem 1988’deki suikast girişimi hem de 1993’teki ölümü üzerindeki sır perdesi, Özal’ın 'kara kutusu' Mehmet Keçeciler’in çarpıcı açıklamalarıyla aralanıyor: Güvenlik duvarı nasıl aşıldı, Özal suikast emrini kimin verdiğini düşünüyordu ve ölümünden önceki son günlerde neler yaşandı?
Aynı çağda, aynı hızda ve benzer beklentiler altında yaşayan milyonlarca insanın deneyimini, bireysel bir eksiklik olarak açıklamak ne derece mantıklı?
"İtirafçının verdiği bilgilerden hareketle Ankara'da başka birini takibe aldık. O kişinin grup lideri olduğunu ve suikastı yönettiğini öğrendik. Aydınlıkevler'de evi olan, taksicilik yapan o kişi Ferhan Özmen'di.
Bütün bu tuhaflıkların kaynağı 23 yıllık iktidar. Çalışan emekçiler aldıkları yemek kartlarını, gün boyu aç kalarak çalışmalarına karşın eve ekmek götürmek için kullanıyorlar.
Tarık Alpagut, “Benim Babam Darbeci”yi 22 Şubat 1962’deki “artçı darbe”nin kadrosunda yer alan babası Turgut Alpagut’un cezaevinden gönderdiği mektuplardan yola çıkarak kaleme aldı.
Grok’un Pentagon’a girişi savaşın otomatikleşmesi değil; aklın prosedüre dönüşmesidir. Kararlar hızlanır, ama kararın etik yükü hafifler. Herkes ‘en rasyonel seçeneği’ uyguladığını söyler.
Bahçelievler 7. Cadde’de Cumhuriyet Ankara’sının kooperatif belleğinin bir parçası ve son temsilcilerinden biri olan Küçük Evler Yapı Kooperatifi’nin iki katlı çarşısı yıkılırsa, Ankara’nın bir zamanlar kendine inandığı yer, Mustafa Kemal’in geleceğe attığı imza, bir yurttaşlık davası, kooperatif hafızası yıkılır.
Geçen yılı uyuyarak geçiren borsa bu yıl ayağa kalkacak gibi görünüyor…
Tansu Çiller ile Mehmet Şimşek bazı konularda birbirlerine hayli benzemektedirler. Ekonomiye bakış açılarının ortak noktası hep sermayeden yana pozisyon alma eğilimleridir.
Ruhsuzluğun bir norm, hızın bir zorunluluk, hissizliğin ise bir zırh haline geldiği bu çağda, adalet ancak biz o mola yerlerini yeniden inşa edebildiğimizde ayakta kalabilecek.
Trump 2.0, taktik düzeyde dahi, stratejik düzeyde ise deli olmaya daha yakın görünüyor. Taktik açıdan mesajı basitleştiriyor, tempoyu yükseltiyor, şok etkisiyle gündemi kontrol ediyor.
İmamoğlu diploma iptali davasının sonucunu ve gerekçeli kararını 2026 yılının Şubat sonu Mart başında görebileceğiz. Karar basına sızdırılırsa daha erken bir tarihte de sonucu öğrenebiliriz.
“Anarşist Bir Antropolojiden Parçalar”, devletsiz toplumlar, hiyerarşik düzene sahip olmayan karar alma mekanizmaları üzerinden anarşizmin hâlâ mümkün olabileceğini ortaya koyan bir eser.
Türkiye’nin ChatGPT kullanımında dünya zirvesine yerleşmesi, bir teknoloji başarısından çok daha fazlasını anlatıyor. Bu tablo, bireyin hayatını kolaylaştıran bir dijital yardımcıya duyulan ilgiden ibaret değil.
Sevgi Soysal’ın iz bıraktığı ev, Kafkas Ihlamuru’nun direnişi ile kentsel dönüşüme meydan okuyor. Bu meydan okumaya katılmaya çağrı, kent hakkımız, utanma duygumuz ve kentsel vicdanımızdır.
Soru emekli maaşlarıyla ilgili. 2002’de en düşük SSK emekli aylığı asgari ücretin yüzde 139,4’ü düzeyinde. 24 yıl sonra yüzde 73,6’sı düzeyinde. Yaklaşık 70 puan kayıp! Bu neden yapıldı?
Gerçekten ülkeyi deneyimli bir isim yönetmeseydi daha iyi olurdu diyorsunuzdur. Aslında memleket “çıraklık” döneminde daha iyiydi “ustalık” dönemine göre.
Türkiye'nin en büyük toplumsal grubunu "emekliler" oluşturuyor. Anlaşılan böylesine büyük bir siyasal gücü "görmek" için seçimlerin yaklaşması gerekiyor...
Kuraklığın doğal nedenlerini bir kenara bırakıp idari sorumluluklara odaklandığımızda, su gibi hayati bir kaynağın piyasa dinamiklerine terk edilip edilmeyeceği sorusu akıllara geliyor.
Milyonlarca emekliye rağmen kendi güçleri oranında her türlü baskı ve hukuki engelle mücadele edip taleplerini alanlarda seslendiren sendikalı emeklilere yeni emekliler eklenmeli.
Sorun, eğitici içeriklerin varlığı ya da yokluğu değil. Sorun, bu içeriğin hangi güç alanı içinde üretildiği ve kimin denetiminde dolaşıma girdiği. Mesele içerik gibi sunulsa da hiçbir zaman olmadı; meselemiz kontrol…
Etlik kasalarda kasa kasa istiflenen artık sebze kasaları değil, Ankara’nın geleceğidir. Ankara’nın geleceğine sahip çıkmak ise kent hakkımızdır.