İstanbul Oto Center’da bu işi yapan 4-5 galerici sektörü elinde tutuyor. Plaka fiyatlarından yevmiyelere, ticari taksiye girecek otomobillerin çalışmaya hazır haldeki fiyatlarından, taksiden çıkan otomobillerin satışına fiyatları galericiler belirliyor. Plakasını galeriye kiraya veren bir kişi aracının nerde kim tarafından kullanıldığını bilmiyor. Tesadüfen kendi aracına binip para bile verebilir.
Türkiye'de iş kazaları, iş cinayetleri davaları uzadıkça uzuyor. Türkiye’yi yönetenler, zenginler, yani işverenler bilerek bu karmaşık sistemi basitleştirmiyor. Dava sürecini kısaltmıyor. Sosyal Güvenlik Kurumu görevini layıkıyla yapmıyor. “En şanslı işçi” hakkını 5-6 yıldan önce alamıyor, birçoğu davayı kazanmasına rağmen tazminatları tahsil edemiyor. Ölen ise öldüğüyle kalıyor…
Para Politikası Kurulu, kritik faiz toplantısını bugün yapacak. Artık şakası yapılan, uğruna komik videolar çekilen, “yuvarlak hesap 1 dolar=10 TL”’nin nefesi ensemizde. Kim bilir bu vesile ile seçim sürecine katkı sunacak yabancı sermaye girişini umuyor, bir kez daha ihracatçıların yüzünü güldürerek ekonomik göstergelerin en azından bir kısmına katkı sağlamayı planlıyor olabilirler. O kadarını bilemiyorum, bir ihtimal onlar da bilmiyor.
Futbol globalleştikçe, kapitalizmin de etkisi ile takımlarımız kendilerini üst yapı takımları olarak görmeye başladılar. Alt yapılar hakir görülmeye başlandı. Evet, kapitalizm kolayı pompalamış olabilir, ama Avrupa’nın sermaye açısından ilk 10 büyük kulübü içinde olamayan kulüpler için akademiye yatırım yapmak büyük önem taşımaktadır.
Yoksulluğu üreten ve vatandaşı içine çeken şeytan üçgeninin köşelerinde işsizlik, güvencesizlik ve enflasyon var. Bu şeytan üçgenini kırmalı yoksullukla topyekün savaşmalıyız. Bu mücadelede etkin ve adil işleyen devlet kurumlarına çok ihtiyaç var.
Bugün sayıları 25 bin kadar olan Bim, ŞOK, A101 gibi marketler özellikle binlerce bakkal, kuruyemişçi, büfe veya benzeri küçük esnafın kapanmasına yol açarken, siyasiler bu perakendecilerin genelde muhafazakar olan patronajıyla can ciğer kuzu sarmasıydı.
Yalnızca bir diziydi ancak çok acayip bir şey oldu: Squid Game'de kullanılan telefon numarası gerçek çıktı. Numaranın gerçek sahibi bu ölümcül oyuna katılmak için günde 4 bin arama geldiğini açıkladı. Ülkenin cumhurbaşkanı ise numarayı satın alabilmek için para teklif etti. Belki de sizi arar…
Futbolda her şey strateji ile başlar. Ama bu stratejileri oluşturacak yönetim kadrolarının yetkinliğidir. Türkiye’de bir an önce futbol kulüplerine bir sezonda ikiden fazla teknik direktör değiştirmeme kısıtı getirilmelidir. Bir teknik direktör bir sezonda ikiden fazla kulüp çalıştırmamalıdır. Bu kuralı Brezilya federasyonu geçen yıl uygulamaya almıştır. Türkiye yurt dışına futbolcu ihraç ederken, acaba neden teknik direktör ihraç edemez?
Brexit’in, İngiltere içinde işgücü kıtlığına yol açacağı, bir salgın yaşanacağı ve de en basit ihtiyaç olarak görülen benzinin tedariğinin sağlanamayacağı görülebilir miydi?
İktidarın bu süreçte Abdulkadir Selvi, Hilal Kaplan, Rasim Ozan Kütahyalı, Cem Küçük gibi formsuz forvetlerden çok, topu kaleden uzaklaştıracak başta Deniz Baykal ve Doğu Perinçek olmak üzere Hulki Cevizoğlu, Nedim Şener, Nihat Genç, Yılmaz Özdil, Metin Feyzioğlu gibi ulusol defans oyuncularına ihtiyacı var.
Mahkeme, engelli çocuğuna bakmak için çalışan Zeliha’nın kendisini işten çıkaran patronuna karşı açtığı davada, 11 yıl önce lehine karar verdi. Alacak miktarı o tarihte 2 bin 275 dolar ediyordu. Zeliha’nın ve avukatının elinde mahkeme kararı vardı ama icra yoluyla o olacak tahsil edilemedi. Şimdi alacağın değeri 1340 dolara düştü. Dava açarken devlet harcını almıştı, hesap yaparken bilirkişi de masrafını… İcra takibi yaparken devlet yine harcını almıştı, her tebligat için de masrafını… Bir tek Zeliha alacağını alamadı…
New York’ta gökdelen yaparak diplomaside itibar ararken üniversite öğrencilerinin yurt bulamadıkları için parklarda gecelediği bir ülkenin yurttaşlarıyız.
Sözünü hükümsüz kılıp onu entelektüel hayatta rezil etmek yani son dönemin moda deyimiyle “medeni ölü” saymak en ideal çözüm sanırım. Görev yaptığı akademi ne mi yapacak? Hiç merak etmiyordur eminim kimse. Onların KHK’lı meslektaşlarını yok farzetmek gibi daha mühim işleri vardır eminim.
12 Eylül darbecilerinin bir hedefi ve buna bağlı olarak da muhatapları vardı. Hedef; demokrasi, emeğin hakları, özgür ve eşit bir yaşam için sistemi zorlayan geniş halk kesimlerini pasifize etmekti. Evet “onların çocukları” başardı. Türkiye 41 yıldır, demokrasisini bir adım öteye götürmeyi başaramadı.
Öğrencilerin barınma hakkını hiçe saymak yeni bir yaklaşım değil. David Madden ve Peter Marcuse’nin “Barınma Hakkını Savunmak” kitabında “Konut sorunu ‘teknik’ değil ‘politik’ bir sorundur” dediğini aktarıyor Şerife Geniş.
Sanatçıları bize bıraktıkları eserleriyle anmak sanırım en adil olanı. Kadın düşmanı, milliyetçi, ırkçı veya hatta bir katil olsa bile onları toptan silmek kendi kişisel ve toplumsal hafızamızı silmek gibi geliyor bana. Kendi değerlerine Fransız veya Yunan devleti kadar “yüce gönüllü” raconlar kesen bir devletimiz hiç olmadı. Hep bir nefretle yaklaştı kendisinden olmayana. Nazım Hikmet, Ahmet Kaya, Yılmaz Güney …mezarları bile bu topraklarda istenmedi. Türkiye’yi Türkiye yapan biraz da onlardı halbuki.
DEVA Partisi Genel Başkanı Babacan, mağdurlar sıralamasını açıkladı: Bırakın özeleştiriyi, dindarlara gönderme yapılması bile Babacan’ın kırmızı çizgisi.
Aşı karşıtlığı ve kuşkuculuğu sadece fiziksel değil ruhsal sağlığımız için de sorun yaratıyor ve çocuklarımızın yüz yüze eğitime dönebilmesi önünde çok önemli bir engel olarak duruyor.
İktidarın tüm Türkiye’yi, dünyayı ve çocuklarımızın geleceğini, kendi politik çıkarları doğrultusunda böylesi bir uçuruma sürüklemeye, ille de nükleer santral diye tutturmaya hakkı var mı? Yanıtınız hayırsa lütfen haykırın: Türkiye’deki tüm nükleer santral projeleri iptal edilsin! "
Yönetmen ve akademisyen Can Candan pek sevdiğim arkadaşlarımın başında gelir lakin az sonra bahsedeceklerim aslen arkadaşlığımızdan bağımsızdır. Yine de iş’bu yazı biraz kişisel, lakin fena halde politiktir.
Her yıl on binlerce dosya, yetkisizlik veya görevsizlik kararları yüzünden o mahkeme senin bu mahkeme benim geziyor. Bu gezinti nedeniyle binlerce yargı çalışanı aynı dosyalar için tekrar tekrar emek veriyor, onbinlerce davacı veya davalı alacağına geç kavuşuyor, bazen de hiç kavuşamıyor.
EncrocHat, android platformunda çalışan uçtan uca şifreleme kullanan bir haberleşme sistemi. Encrochat 2017 yılından bu yana Avrupa’yı allak bullak eden narkotik operasyonların sihirli değneği… Türkiye’de yaygın olarak kullanılan Encrochat ile Bataklık Operasyonu arasında kurulan ilişkiler şimdilik iddianamede geçen tek bir kelimeden ibaret. Fakat dikkatle bakılırsa bundan daha fazlası da var.
15 Temmuz darbe girişiminin üzerinden 5 yıl geçti ama Erdoğan korkularından kurtulamadı. En büyük korkusu ise darbe değil, demokrasi.
Cumartesi Anneleri, onların yanında Galatasaray Meydanı’nın çocukları, torunları 12 Temmuz Pazartesi günü Çağlayan Adliyesi’nde yargılanacaklar. Yakınlarının ölümünden sorumlu olan faillerin yargılanması gereken yerde onlar yargılanacaklar. Bu hangi adaletin, hangi sarayın, hangi meydanın kurgusu olabilir ki? Hani biraz klişe olması pahasına, filmde izleseniz senarist abartmış diyeceğiniz bu sahneyi kim tasarlamış olabilir ki?
Tahir Çetin, 2008’de bir göçük altında kalmaktan son anda bir arkadaşı sayesinde kurtulmuştu. Bunu hiç yaşamamış olmak istiyordu. Bir arkadaşının dinamit patlatılırken paramparça olduğunu görmemiş olmak, bir diğerinin elektrik çarpmasıyla hayatını kaybetmesine şahit olmamış olmak istiyordu.
Türkiye adaleti böyle bir şeydir, işçiye, garibana karşı kartal, işverene, güçlüye karşı minnoş bir kanaryadır. Kuyumcu terazisi ile adalet dağıtmasını beklersiniz, tır kantarı gibi tartar, tartı da her zaman güçlünün, zenginin lehine sarkar…
MHP liderinin açıklaması sadece Süleyman Soylu’ya verilmiş bir destek değil, Kürt sorununa çözüm arayışları konusunda Erdoğan’a yapılan ciddi bir uyarı... Erdoğan ise Diyarbakır'a Soylu olmadan gider ve barışa, diyaloğa dönük mesajlar verirse bu MHP ile köprüleri atma operasyonunun işaret fişeği olarak değerlendirilecek.
Sezgin Baran Korkmaz'ın özel jetinin Venezuela seferleri, Türkiye ile bu ülke arasındaki "ticari" ilişkileri yeniden gündeme getirdi. ABD'nin yaptırım kararlarının ardından sıkılaşan iki ülke ilişkilerinde altın ticareti iddiaları epey yer kaplıyor.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, tasarruf genelgesi ile muhalefete kaptırdığı belediyeleri iş yapamaz hale getirmeye çalışıyor.
Sevgili Zülfü Livaneli geçen hafta çok yerinde bir tweet atmıştı “Titanik batarken espri yarışı yapılmaz. Bir ülke, bir şehir, bir deniz yitirilirken şakalar, bilinci körleştirmekten başka bir sonuç doğurmuyor.” Çok doğru ama hepsi delirmemek için Zülfü abi, emin ol hepsi delirmemek için.
2021 yılı itibariyle Türkiye adaleti için söyleyebileceğim tek cümle, “Allah düşmanımı bile Türkiye mahkemelerine muhtaç etmesin, amin.” iken en sıradan taleplerinizi çözmek için çoğu zaman önümüze iki seçenek konuyor, seçimleri beklemek veya mahkemeye başvurmak. Ancak, hakkınızı almak için başvuracağınız mahkeme, 2020 yılı verilerine göre 100 üzerinden 43 puan alan bir mahkeme.
ABD'deki dosya kapsamında Amerikan savcıları tarafından tespit edilen Türkiye’deki tüm şirketler, Kingstonlar ve Termendzhyan ile tanışmadan önce çok az serveti ve nüfuzu olan Sezgin Baran Korkmaz’a ait ya da Korkmaz ile bağlantılı olarak ifade ediliyor.
Milli Görüş geleneğinin önemli isminin AKP’ye bu dönemde verdiği desteğin ardında, ‘kazanılmış mevzilerin’ kaybedilmesi endişesi yatıyor.
Kanal İstanbul için hazırlanan ÇED Raporu, adı üstünde Çevre Etki Değerlendirme Raporu, kanalın çevresel etkisine dair hiçbir somut şey söylemediği gibi sosyo-kültürel etkisini, deprem bölgesinin adaya dönüşmesinin riskini, bölgedeki tarım ekonomisine olumsuz etkilerini tamamen pas geçiyor ya da hakkıyla etüt etmiyor.
Bir işçi iş cinayetinde ölüyorsa, en az 6 işçinin de meslek hastalığından öldüğünü varsayıyorlar. Odman Türkiye’de bir yılda iş cinayetlerinde 2 bin kişinin ölümünün belgelendiği ve aslında her yıl Türkiye’de en az 12 bin kişinin meslek hastalıklarından öldüğü bilgisini veriyor.
Şu ilişkiler ağlarının birbirine girdiği günlerde kimin hegemonyası bitecek bilinmez ama kültürel hegemonya bir birikimdir, onu kirli ilişkiler ağı kolayca yıkamaz. Bugüne kadar yıkılmadığından belli…
Sedat Peker’in açıklamaları AKP’nin sesi olmayı seçen gazetecilerin bir kısmının sadece bununla yetinmediğini de ortaya çıkardı. Onlar artık sadece gözü bağlı yandaş değil, kirli ilişkilerin önemli aktörleri.
Kürtçe meselesi ziyadesiyle ideolojiktir. Ya ideolojinizi ya da ırkçı psikolojinizi gözden geçirin. Yalnızca seçim zamanlarında Kürtçe çaldığınız kapılar yüzünüze artık hiç açılmayabilir. Pedagojiyi bu işlere bulaştırıp kendinizi elinde yalnızca birazcık Kürtçeleri kalmış Kürt çocuklarına maskara etmeyin.
Biz, Mumcu Ailesi olarak, süreci izlemeye ve de sukünetle davranmaya devam edeceğiz. Benzer şekilde Kutlu Adalı Davası’nı da takip etmeye devam edeceğiz. Ve de gerçekten tüm karanlıkların aydınlatılacağına dair umudumuzu tüm karamsarlıklara rağmen diri tutma inancımızı da ayakta tutacağız. Bunu, bir türlü kabuk tutamayan yaramızdan sürekli kanatılmamıza rağmen yapmaya devam edeceğiz.
Sorun çözme yeteneğini her geçen gün kaybeden Erdoğan, son olarak yoksulluk sorununu muhalefete devretti. AKP’de artık konuşanlar yeni soruna, susanlar ise iktidar üzerindeki şaibenin daha da artmasına neden oluyor.
Hikayemiz, belediyenin finaline göre biterse, evlerimizi bizden aldığı parayla yıkacak belediye, arsalarımızı da İmar Kanunu 18 ucubesi ile bir köşeye belki de yeşil alana atacak. Hakkımızı almak için çıktığımız yolda, elimizdekini de kaybedeceğiz. Üstelik, başımıza gelenler de sizlere ibret hikayesi olarak anlatılacak, yeni kentsel çökmelerin önünü açacak.
TRT’deki iki saatlik programın özeti: Üzmeyen sorular, tatmin etmeyen ama yeni soru işaretlerine neden olan yanıtlar. Dış mihrakların programı izleyip Türk lirasına bir darbe daha vurması da cabası
Perşembe - pazar videoları kadar heyecanlı olmasa da “Tam yerine denk geldi manzara koyduk” diyelim ve 29 Mayıs vesilesiyle biraz Mimar Sinan’ın hikayesinin içinde gezelim istedim. Belki biraz ruhumuz dinlenir.
İçişleri Bakanı Soylu, katıldığı programda Sedat Peker’in suçlamalarına yönelik soruları yanıtlamak yerine kendisini anlatmayı tercih etti. Mesajların hedefi kamuoyu değil Erdoğan oldu. Şaşırtıcı değil çünkü Soylu’nun kaderini ortaya atılan iddiaları endişe ile izleyen yurttaşlar değil, Saray’da alınacak karar belirleyecek.
Abimden iki yıl sonra 1982 Kasımı’nda ben gözaltına alındım. Ağar yine müdürdü. Ağır işkence görüyorduk. Ama bir arkadaş, gözümüz bağlı olduğu için göremiyorduk, çok kötü durumdaydı. TKP’li Mustafa Hayrullahoğlu’nun cesedini bir battaniye ile şubeden çıkardılar. Önce kaybedildi, sonra cesedi kimsesizler mezarlığında bulundu.
Son iki yılda Türkiye’de “trafik kazalarında” ölen bisikletli sayısı 260. 2009-2019 arasında kazalarda ölen bisikletli sayısı ise 809. Bu ölümlerin hepsinin sorumluluğunun motorlu taşıt sürücülerinde olduğunu iddia etmiyorum elbette. Ama kabahatin çoğu sizde değil mi, canım kardeşlerim! Tam da bundan sebep bu ölümleri durdurmada sizin de, hatta özellikle sizin üzerinize düşen bazı görevler var.
Erdoğan iktidarının yıllar sonra yeniden canlandırdığı bekçilik sistemi, sokakta uygulanan şiddet ve verilen geniş yetkilerle gündemden düşmüyor.
Bugün Türkiye’de ne bir savaş, ne bir kıtlık ne de bir toplama kampı var. Gücün yozlaştırdığı bir iktidar, ciddi boyutta toplumsal kutuplaşma, yönetilemeyen bir pandemi süreci ve ekonomik kriz var. Bu durumda bile muktediri savunmak için bu kadar çukura inenler çok büyük bir kriz anında neler yaparlar kendi insanlarına?