Geçen hafta yazdığım yazı oldukça beğenildi sanırım. Öyle ki, hemen akabinde Kayseri'de bir hamburgerci uzaylı gibi görünsün diye alüminyum folyo giydirdiği adamlara yanan hamburger servis ederken, Nusret'te meçhul bir yerde eşeklere marul yedirip taşla ağırlık çalıştı.
Halk kamu harcamalarında tasarruf yapılmasını bekliyor, ama anlaşılan "reformlar" emekliler başta olmak üzere yoksullaştırılmış halkın alım gücünü daha da zayıflatmak üzerine oturtulacak. Çünkü yoksuldan ve zenginden aynı oranda alınan "dolaylı vergiler" yüzde 70'lere ulaştı. OECD ülkelerinde bu oran yüzde 30'larda...
Chul Han tartışmasının başında, Batı sanatında eğlencenin olumsuzlanmasının pasyon ile tarihsel ilişkisine değiniyor. Mesela, metinde örneklenen “Matyas Pasyonu”, 1927 yılında ilk kez seslendirildiğinde büyük bir şaşkınlık yaratıyor hatta dindar bir kadın; “Çocuklar, Tanrı bizi korusun! Sanki bir operada ya da komedideyiz” diye bağırıyor.
CHP’de gerçekten karikatür haline gelen bir “değişim” tartışması yürüyor. İstisnasız herkes Kılıçdaroğlu dahil değişimden söz ediyor ama hepsinin altı boş. Bu konudaki en iddialı isim Ekrem İmamoğlu, değişimi gerçekleştirmek için liderlik yapacağını bile ilan etti ama ardından neyi değiştireceğini öğrenmek için internet sitesi açtı.
Vardığımız noktada günlük hayatımızda kullandığımız tüm platformlarda “Instagram, Whatsapp, Facebook, Threads) verilerimizi toplayıp bunları pazarlayan Zuckerberg’in yeni “Truman Show” platformuna davet ediliyoruz. Üstelik platform yorgunluğu ile karşı karşıyayız. Burada bir noktadan sonra bu Silikon Vadisi patronu bize nasıl bir iletişim rotası çizerse öyle gideceğiz.
Bunlar yapılmadı ama Türkiye bir şey yaptı: Tamam işte Kutlu Adalı’nın eşi İlkay Adalı’ya 95 bin Euro verdik yetmez mi’ deyip kulağının üstüne yattı.
Alaycılığımı maruz görün… Gazeteci Merdan Yanardağ’ın hedef gösterilmesiyle başlayıp tutuklanmasına varan günlerde, iktidar ve küçük kopyalarının ne yaptığından ziyade ana muhalefetin tutumu beni ilgilendiriyor.
Gar lokantalarında başlayan ve sıradan bir yolcuğu edebi metne, hiç olmadı Epikürist bir ana çeviren, tren “meyhaneleri” bir vakittir, sadece karnını doyurup, peşi sıra sıralara, yani koltuklara doğru ilerlediğin bir nevi lise kantinine dönmüştür ki, çok yazık olmuştur…
Erdoğan bir entelektüel değil. Öyle bir iddiası hiç olmadı. Futbol ve şiir dışında hayatı güzelleştiren, anlam katan seküler merak ve hobi sahibi olduğunu da bilmiyoruz. Kitap ile arası pek yok. Ama hayata pratik bakan, siyaseten var olmaya, hayatta kalmaya ve iktidar olmaya yönelik güdüleri inanılmaz güçlü olan, bunun için Makyavelist yöntemlere başvurma konusunda bir çekincesi olmayan bir siyasetçi.
Reuters Enstitüsü’nün son raporuna göre “haber takip edenler” tüm Dünya’da düşüşte. Nedeni, “olumsuz” haberlerden kaçış mı? Yoksa iyi gazeteciliğe yatırım yapılmaması mı?
Birkaç ay sonra açıklanan en düşük açlık sınırının bile altında kalacak asgari ücretin tartışılmasını nereye koyabilirsiniz? Çalışanların yüzde 40’ı asgari ücretli. Bu milyonlarca hane ediyor. Bir ekonomi, hanelerine hiç olmazsa yoksulluk sınırı üzerinde bir hayat vadetmemeli mi? Yanlış bir şey tartışmıyor muyuz? Bir ev kirası etmeyen asgari ücretin neyini tartışıyoruz?
Bu da oldu, yargı “mezarda müebbet hapis cezası”nı onadı. Oysa UYAP ekranına bakılsa orada kırmızı bir yazı görülecekti: Sanık Garibe Gezer 9 Aralık 2021 günü ölmüştür. UYAP ekranı gözden kaçtıysa da Yargıtay üyeleri “biz kimin cezasını onuyoruz” diyerek UYAP kayıtlarına baksa ölmüş olduğu görülecekti. O da olmadıysa yasa gereği temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması gerekiyordu; yargıçlara o zaman “Garibe öldü” denilecekti. Sonuç: Mezarda ağırlaştırılmış müebbet ile cezalandırılmasına.
AKP iktidarının kazandığı son zafer, aslında asıl meramı bu olmadığı halde Cumhuriyetin ürettiği yüz yıllık korkunun umut, bir arada özgürce yaşama ve eşit yurttaşlık fikrine sarılma arzusuna galebe çalmasından ibarettir
Kültür sanat ve kitap dünyamızın zenginliğini, hiç azalmayan üretimini yansıtacak televizyon kanallarına ihtiyacımız var. Buna hem ülkenin geleceği için hem şu zor zamanlarda hayatı daha güzel ve yaşanır kılmak için yapmaları gerekiyor.
Eudora Welty’nin, “İyimser Babanın Kızı” kitabı, Can Yayınları tarafından, Zeynep Baransel çevirisiyle basıldı. Ölüm, cenaze, sonrası yaşananlar ve yas süreci metinde sahne sahne yerini alırken, bir kişinin gidişinin değişen anlamlarını metin boyunca fark ediyoruz.
Faizin beklentilerden düşük tutulması ise piyasa üzerinde ciddi bir etki yaratmayacağı için KKM, döviz ve borsa cephesinde mevcut pozisyonların devam etmesine neden olabilir. İktidarın 21 yıllık geçmişindeki en yüksek faiz kararı için geri sayım başladı...
Bizim cenahta rakı roka balık gelenektir. Aslında biraz o konuda Vedat Milor'a katılıyorum. Rakı (ki severim kendisini) özellikle tat duyusunu hafifçe uyuşturma özelliği nedeniyle özellikle daha kompleks lezzetler ile tüketmek için her zaman iyi bir fikir olmayabilir. Bu tarifte mesela ben beyaz şarapla eşleştirmeyi tavsiye ediyorum. Hatta biraz fıçı görmüş bir Chardonnay ile çok yakışacağını düşünüyorum.
Erdoğan’ın sıradan bir siyasetçi olmadığını bu süreçte hiç unutmayın. Unutmamanız gereken bir başka detay da şu: Seçmenin yüzde 65’i Erdoğan’ın partisine oy vermiyor.
Geçmişi 1990’lı yıllara kadar uzanan güvenlik şirketleri ayrı bir başlığı hak ediyor. Gazeteci Çetin Agaşe Cem Ersever ve JİTEM gerçeği adlı kitabında büyük illerde “güvenlik şirketleri” aracılığıyla legal bir görünüm kazanacak itirafçılar, emekli kamu görevlileri ve sivillerden oluşan 1998 yılında harekete geçecek yeni bir yapıdan söz ediyordu...
Urfi Çetinkaya’nın “yakalanışı” ve İlyas (Alaaddin) Saral’ın bir bakıma kendi ayaklarıyla İstanbul’a gelişi bize ne anlatıyor? Urfi Çetinkaya yakalandığında yanında kimler vardı ve onlara ne oldu? Medyaya sunulan senaryo fizyoterapistle başlıyordu ama gerçek senaryo neydi? Şimdiye kadar haklarında yapılacak operasyonlardan bilgi sahibi olan suç örgütü liderleri bu kez Ankara’daki hangi gelişmelerin bilgisini aldı? Bu gelişme ikinci yüzyılına giren Türkiye’nin “büyük toplumsal barışı” mıydı?
Eğer CHP ve Kılıçdaroğlu direnmeyi sürdürürse ikinci bir Baykal vakasına dönecek ve AKMHP iktidarının yapamadığını kendi eliyle yapmış olacak.
Ankara’nın yaya öncelikli hale gelmesi Başkent için bir devrim, kentliler için gerçek bir nefes olurdu. Ama kentsel yaşantımızın içerisine sirayet edecek kentsel bir devrim, umutları yaklaşan yerel seçimlerde belki bir umut büyütebilir.
Ana muhalefet partisi olarak CHP’nin omuzlarındaki yük ağır.Eğer partide gerçekten bir değişim olacaksa. Bu isimlere indirgenmiş bir vitrin değişikliği mi olacak yoksa köklü bir özeleştiriyle partinin ideolojik tutumunun yeniden belirlenmesi mi olacak?
Yeni Erdoğan kabinesine ilişkin “AKP 2002-2007’deki kodlarına mı dönüyor?” diye soranlar oldu. Soylu’nun kabinede yer almamasının da etkisiyle “reform kabinesi” yorumları bile yapıldı. Hakan Fidan’ın, Oslo görüşmelerinde bulunması “Kürtlere daha ılımlı yaklaşılacağı”na yoruldu. Yaşar Güler’in 15 Temmuz’da gözlerinin bağlanması onu “gerçek mağdurlar” arasında saydırdı. Ali Yerlikaya’ya “ılımlı” madalyası takılıp krediler açıldı. Acaba öyle miydi?
Savcının biri geçenlerde, "hem kendine sövdürüyorsun, hem de şerefim onurum diyorsun, yemezler" diye takipsizlik kararı verince bu kendine sövdürenleri bir telaş almış, birleşelim dernek, sendika falan kuralım demişler…
İslamcı gelenekten gelen Saadet, Gelecek ve Deva gibi partilerin Millet İttifakı’ndan Meclise girmesi Hüdapar kadar “alarm zilleri” çaldırmıyorsa, sırf Cumhur İttifakı’nda olmamasından.
HDP çevrelerinde konuşulanlara bakınca sadece Demirtaş’ın değil cezaevinde haksız hukuksuz bir şekilde tutulan başka isimlerin de parti yönetimince ağır bir şekilde “incitildiği” ortaya çıkıyor.
İstanbul Ansiklopedisi hakkında Salt Galata’da ‘Başka Bir Kayda Rastlanmadı’ adında bir sergi açıldı. Reşad Ekrem Koçu’nun 1944 yılında fasiküller halinde yayımlamaya başladığı ve 1973 yılına kadar fasılalarla sürdürdüğü ansiklopedisi G maddesine kadar gelmiş. Reşad Ekrem 1975’teki ölümünden önce ansiklopedinin tüm haklarını arşiviyle birlikte bir yayıncıya satmış...
Her yerde üzerimize gelen karanlığı ve yapılan yanlışları söylemekten öte, artık eylemeye geçmek zamanı. Kapatılan kapıları açmaya, etten örülmüş duvarları aşmaya, eleştirileri ve önerileri içtenlikle söylemeye, her alanda elini taşın altına koyarak örgütlenme zamanı. Tarih geleceği gören, söyleyen ve örgütlenmeyenlerin acılarıyla dolu. Az değil çoğuz.
Meclis’teki yemin töreninde katip üye, oturumu yönetecek olan Devlet Bahçeli adına HÜDA PAR Genel Başkanı’nı “Sayın Zekeriya Yapıcıoğlu” diye seslenerek kürsüye çağıracak. Ancak Hatay vekillerinin yemin sırası geldiğinde “Şerafettin Can Atalay!” diye seslenildiğinde Meclis’te önce derin bir sessizlik olacak ve ardından muhtemel ki “hapiste” sesleri yükselecek.
İdealist "süper vatandaşlar" partiler üstü bir dil geliştirerek, sandıklara sahip çıkıyor... 36 partiyle seçimlere girilirken "süper vatandaşlık" daha da gelişiyor. Belki bir gün bahar gelecek, ama bugün değil.
Cumhurbaşkanlığı seçimi ikinci turu bitti. Vatandaş oyunu kullandı, Erdoğan kazandı. Haliyle kutlanacak. Kutlansın. Ha bir de baktık Beştepe’ye kalpaklı Atatürk fotoğrafı asılmış. Şeriatçılar Meclis’e girerken, Beştepe’ye kalpaklı Atatürk fotoğrafı asılıyor! Siyasetin manzarası bu. Ekonominin manzarası da böyle. Şimşek’in tek adam ekonomisine serbest piyasa kalpağı olması isteniyor.
Faturayı yurtdışı seçmene, vatandaşlık alan yabancıya, Kürde, milliyetçiliğe kesme kolaycılığından artık vazgeçilse, nasıl olur?
İsmi dağlara taşlara yazılan bir liderdi. Halkçılığın temelinde yatan anlayışı özetlerken, günümüz siyasetçilerine de şu mesajı verdi: "Siyaset yaparken taktik uygulamıyorduk. Çünkü taktik ancak düşmana karşı uygulanabilir.
Yalan ve dezenformasyonun akıl almaz hale getirildiği bir zamanda yaşamamızın yanı sıra dijital çağın dünyasında, özgürlüğün gasp edildiği, sokak siyasetinin önünün kapatıldığı, nefes alamadığımız bir şimdinin içindeyiz ve mecburen sosyal ağlara sıkışıyoruz.
Sadece kendinizin değil, çocuklarınızın, depremzedelerin, gelecekteki depremzedelerin, ekonominin, iklim krizinin, sokak hayvanlarının sorumluluğu üzerinizde olduğu için, lütfen gidin oyunuzu verin ve mümkünse sandığınıza da sahip çıkın.
Bugün bir ilk yaşıyoruz. Cumhurbaşkanı seçimleri için ikinci turda, iki adaydan birine oy vereceğiz. Oy pusulasında yer alan iki isme takılmayın, bu ülkenin geleceğine, devletin niteliğine oy vereceğiz.
Türkiye'ye sığınan Suriyelilerden kaçının vatandaşlık aldığı tam olarak bilinmiyor ve doğru sayı açıklanmıyor. En fazla 150-200 bin kişiden söz ediliyor, ama gerçek durum farklı.
Umutsuzluğa yer olmadığını yıllarca birlikte deneyimledik. Çözülmeyecek bir sorun yoktu, hep birlikte bir yolunu bulduk ve her dönemi başarıyla tamamladık.
Bu toplum nefretten, kinden, birbirinden kuşkulanmaktan yoruldu. Bu yorgunlukla güvenli bir yola çıkacak takati kalmadı belki. Belki bu yola birbirimize el vererek son bir gayretle çıkabiliriz. 28 Mayıs’ta aslında her şeyin bitmediğini, en son umudun öldüğünü göstermenin zamanıdır.
Crary’nin uyarı niteliğindeki, “Yeryüzü Yakılıp Yıkılırken ‘Dijital Çağdan Kapitalizm-Sonrası Dünyaya’” metninde işaret edilenleri düşünmeli fikrimce ki kitapta harekete geçmek soyut bir duruma işaret etmiyor, şu an hepimize düşen görevlerden de bahsediliyor.
AKP’nin ürettiği seçmen kitlesini uzun süre bu söylemle konsolide etmesi de zordu. Destek unsur Türk milliyetçiliğiydi ve MHP’nin varlığı bu konuda yardımcı oldu. Son seçimde de görüldüğü gibi birbirlerine oy verdiler, oy aldılar. Seçim zamanında “sağ siyaset pratiğinin” dibine vurdular.
2018 seçimine kadar tek başına muhalefet partilerinin tamamından fazla milletvekilliği elde edip mutlak iktidar olan AK Parti 2023 genel seçiminde ilk kez, iktidarını koruyabilmek için 5 partiden destek almak zorunda kaldı.5 partili Cumhur İttifakı 323, 6 partili Millet İttifakı 212, 3 partili Emek ve Özgürlük İttifakı 65 milletvekilliği elde etti. Artık Ak Parti'nin muhalefet partileri karşısında tek başına mutlak hakimiyet sağladığı dönemler geride kaldı.
Tüketicinin bir bankanın borcunu diğerinin kredi kartıyla, nakit avans olanağıyla ödeme imkanı kapandı.
Herkes Erdoğan’ın balkona çıktığı anda, “kazandık” demesini bekliyordu ama Erdoğan, yüzde 49.5’i görmüşken, sadece 200-300 bin oya ihtiyacı varken, “İkinci tura kaldı” dedi. Bu, Erdoğan’ın “fıtratı”na aykırıydı. ‘İtiraz edin, seçimi alalım’ demesi beklenen Erdoğan’a bu kabulü zorlayan neydi? 14 Mayıs’ı 15 Mayıs’a bağlayan gece 04:00’te parti teşkilatlarına bir kısa mesajla alarm verildi. Bu, aynı zamanda “itirazları durdurun” mesajıydı. Ve bu mesajın ardında, “İstanbul sendromu” vardı.
FED faiz artırım döneminin sonuna geldi. Faiz artışları durduğunda dolar dünyada değer kaybetmeye devam edecek. Türkiye'de ise siyasi istikrarın sağlanmasıyla birlikte aşırı talepten kaynaklanan artışlar sona erebilir.
15 Mayıs sabahından itibaren -belki hemen ve her şey değil ama- pek çok şey değişecek. Bunu verdiği oy ile seçmen yapacak. Şahane bir döneme tanıklık yapıyoruz, lütfen, yüzyılda bir gerçekleşen bir ay tutulması, güneş tutulması gibi çok dikkatli izleyin, hiçbir karesini kaçınmayın. Ve bu değişimin en önemli aktörlerinden biri, üstelik sadece tek bir oy kullanarak siz olacaksınız. Unutmayın!
Son günlerde, YSK’dan seçim sonuçlarını istediği için çokça duyduğumuz GAMER nedir? 28 Şubat’ta kuranları post modern darbe yapmakla suçlatan Batı Çalışma Grupları ile benzerliği nedir? Kanunsuz kararsız nasıl kurulmuştur da sonradan cumhurbaşkanlığı kararı ile mevzuat dayanağı bulmuştur? Kısacası Soylu nasıl yol aldı da mevzuat geriden geldi? Ve GAMER’in başında kim var?