Aşı tartışmalarından tutun siyasi propagandaya, komplo teorileriyle sulandırılmış, kafa karıştıran “yeni bir gerçeklik” üretmek, eskiden medyanın işiydi. Şimdi sosyal medya ile bambaşka bir hız ve yaygınlığa ulaştı.
Siyasal iktidar gençlerin ilgisini çekecek o yeni dokunuşu, son yıllarda ideolojik bir harç olarak araçsallaştırılan Teknofest’te var etmeye çalışıyor gibi görünüyor. Burası karnı aç olsa da faturalarını ve kirasını ödeyemese de herkesin gurur duymaya çağrıldığı, vitrindeki ürünlerinin çoğu silah sanayii kaynaklı, bir festival alanı.
Adalet yapıları devletin adalet kavramının ifadesidir. Halkınıza nasıl bir adalet kurguluyor ve sunuyorsanız, mekân bunun temsili olur.Bugün Ankara’da adliye yapıları, erişimi kolay olmayan parçalanmış bir yapıdadır. Avukatlar, mahkemeler arasında davalarına yetişmek için mekik dokurken, vatandaşlar ise “mahkeme mahkeme süründürme” sözünün gerçekliğini keşfediyorlar.
Skandallara doymayan ve skandalı her seferinde kendi içinde öğüten güzide ülkemizden biraz uzağa gidelim, Yunanistan’daki bu skandal nasıl çıktı ve bu süreçte neler yaşanıyor biraz özetleyelim.
Bugün size İtalyan usulü bir köfteli spagetti tarifi vereceğim.
Don Delillo’nun, “Sessizlik” adlı kitabı, kriz anlarında insanın içine düşebileceği durumları karakterleri üzerinden anlatıyor. Ancak metninde hissettirdiği eleştirel bakış bize tartışacak ve düşündürecek epey mesele veriyor.
Çakıcı ile Peker ilişkisinin geçmişinde çok sorun var. Ama artık aralarında "centilmenlik” anlaşması var ve bu kolay kolay bozulamaz gözüküyor.
Saçma sapan, yalan yanlış açıklamalarla ilk başlarda dalga geçtik, ironi yaptık, sarkastik olduk, güldük eğlendik. Ama artık yeter. Ben gülemiyorum.
Slovenya ve Yunanistan şampiyonluğun en büyük adayları, Almanya ve Litvanya’nın da kişisel olarak sürpriz madalya adayları olduğunu düşünüyorum. Yetenek seviyesinin yüksek, iddialı takımların bol olduğu son derece zevkli bir turnuva bizleri bekliyor. İzleyicisi için eğlenceli, takımımız için başarılı bir turnuva olması dileğiyle…
Tüm bunlar belki bugün yargının konusu olamayacak.Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Adli Yıl Açılış Töreni’ndeki sözleri de bunun işareti.Ama ya yarın bu düzen değiştiğinde?İşte o zamana dek yazmaya ve sormaya devam edeceğiz.
4 Eylül Pazar günü gerçekleşecek olan referandumda Şili’nin yeni anayasa taslağı oylanacak. Yeni anayasa taslak metni uluslararası kamuoyunda geniş biçimde tartışılıyor. Yeni anayasa taslağının referandumda reddedilmesi ihtimali güçlü. Bu taslak kabul edilse dahi Şili’nin sorunlarını ortadan kaldırmayacak.
Grafiğe bakın. 2016’da milli gelirden sermaye ve işgücünün payı birbirine yakın. Sonra bozulma başlıyor ve 2020 başından sonra timsahın çeneleri hızla açılmaya başlıyor. Ekonomi yönetimi öyle “şahane” bir düzen kuruyor ki, sermayenin payını 2016’dan 2022 2. Çeyreğe %41.1’den alıp, %54’e taşıyor. İşgücünün payını da %40.5’ten alıp yüzde 25.4’e düşürüyor. İşçiden alıp sermayeye veriyor.
Agit İpek’in dosyası şimdi Anayasa Mahkemesi’nde beklerken ve “kargo ile cenaze” unutulmaya yüz tutarken bu kez Diyarbakır Adliyesi önünde bir baba belirdi. O baba az önce içerde adliye personeline, “Oğlumun cenazesini teslim almak için evrakları nereden alacağım?” diye soruyordu. Mahcup memur, dolabın kapağını açtı. Babanın gözü, dolaptan çıkacağını umduğu evrakı gözetliyordu. Tıpkı, “Hele bu dosya nedir?” diye soran Halise Aksoy gibi.
Mehmet Altan’ın fazladan 5,5 ay cezaevinde kalmasına neden olan hakimler için yaptığı şikayet, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne taşındı. “N’olmuş yani, ne bu gürültü?” benzetmem, Keşanlı Ali Destanı oyununda geçen bir tirada dayanıyor.
İyi de Gülşen’i tutuklama saçmalığıyla yoksulluk, ekonomik bunalım, gündemi unutulmaz, değişmez… Aksine, hukuksuzluğun, keyfi yönetimin bizi nerelere getirdiğini kanıtlar.
Tanık olduğumuz süreç bir dış politika mantığından çok bir iktidarda kalma stratejisi, bunun da Türkiye dış politika tarihinde bir ilk olduğunu belirtmek gerek.
Gülşen kostümleri, sahnede açtığı LBGTİ bayrakları, sahnede siyasetçilere ve onların adamlarına dönük müdanasız tavırlarıyla, kimsenin kimseye karışmadığı dürüst ve alabildiğine özgür bir hayatı sevenlerin simgesi oldu. İşte bu nedenle de nefret bezirganlarının hedefine yerleştirildi ve bir sosyal medya suikastıyla devlet mekanizmasına gerekli pas atıldı.
Festival yasakları, Gülşen’in önce hedefe konması ardından tutuklanması, Aleyna Tilki gibi şarkıcıların Akit tarafından hedefe konması… Bunların hepsi seçime giden yeni konsolidasyon yollarının taşları.
İmar ayrıcalıkları ve hukuksuzlukla inşa edilen Next Level adı şimdilerde rüşvet organizasyonlarının odak mekânı ve adresi olarak anılıyor. Bir AKP klasiği olan Next Level: Game Over
Ve o sandıkta 16 Nisan referandumu tekrar oylanacak. Rövanş demiyorum çünkü hukuki olarak sakattı 16 Nisan referandumu. Yasa açık bir biçimde ihlal edildi, en önemli hukuk kuralları çiğnendi. O nedenle rövanş değil bu, tekrar.
Neyse, bu sabah ne yazsam diye düşünürken yine aklıma kendimi hıyar gibi hissediyorum sözleri takılınca size affedersiniz hıyar kullanan farklı bir tarif vereyim istedim.
Gülşen vakası yeni rejimin güzel ve net bir gövde gösterisi. Gündem saptırması ya da değil fark etmez, herkese daha önceleri birçok kez denenmiş “ayağınızı denk alın, Gülşen’i aldık, seni de, onu da, sosyal medyada yazan babaanneni de alırız” mesajı.
Fransızlar, Temmuzcular (juilletistes) ve Ağustosçular (aoûtiens) olarak ikiye ayrılıyorlar Yani okullar yaz tatiline girdikten hemen sonra, temmuzda tatile gidenler ya da okullar açılmadan hemen önce ağustosta tatile gidenler. Bu neredeyse ideolojik bir ayrışma! Ne olursa olsun herkes eylülün ilk haftasında şehirlere dönmüş oluyor ve hayat yeniden başlıyor. Buna Rentrée deniyor. Eylül önemli bir dönem vesselam. Herkes birbirine “iyi geri dönüşler” dileyecek.
Sporun genel olarak son zamanlarda ilerlemekte olduğu tehlikeli bir trend var: Düzleminden bağımsız küçük parçalar halinde kesilip, bu parçalar üzerinden yargılanmak.
Alevi kimliği üzerinden Kılıçdaroğlu’na açık açık saldıramayan iktidar, İmam Hatipler üzerinden bunu yapmaya başlayacak. Muhalefet partilerinin ve toplumsal muhalefetin vereceği tepkiye göre de dozunu arttıracak.
Meksika hükümeti uyuşturucu kartelleriyle mücadelesinde şimdiye dek büyük oranda başarısız olsa da en azından tespit edilen işbirlikçi kamu görevlilerinin cezalandırıldıklarını görüyoruz. Devlette devamlılık her zaman o kadar da esas olmayabiliyor demek ki.
Geçen yıl metamfetamin yüzünden 44 kişi ölmüştü, 2022’nin ilk yedi ayında 33 kişi daha öldü. Kesin bir tedavisi olmayan metamfetamin, sayıları her gün artan on binlerce bağımlıyla büyüyen bir tehdide dönüşüyor.
Yazarımız Sedat Bozkurt'un 21 Ağustos 2022 günü yayınlanan "Ekonomist Erdoğan" başlıklı yazısı hakkında Cumhurbaşkanlığı Özel Kalem Müdürü Hasan Doğan'ın "kişilik haklarına saldırı" iddiasıyla yaptığı başvuru kabul edilmiş ve erişim engeli getirilmiştir. Yazıda, Hasan Doğan'ın adı tek cümle içinde geçmekteydi. Basın özgürlüğüne tamamen aykırı bu kararla yazarımızın görüşlerinin okurla buluşmasının engellenmesini önlemek için söz konusu cümleyi çıkarıp yazıyı yeniden yayınlıyoruz.
Emniyetin, polisiye romanlarına konu olacak "olay örgüsü”ne inanıp bu AKP’liyi nasıl hiçbir işlem yapmadan gönderdiğinin hikayesi bu. Amacımız doğruluğunu veya yanlışlığını tartışmak değil, olup biteni anlatmak. O denenle kendi ifadesiyle aktaracağız.
Bir tarafta, başta Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi olmak üzere adil, şeffaf ve tarafsız bir yargılamayı içeren bir çok uluslararası sözleşmeye imza atan, ama hakim ve savcılarına coğrafi teminatı esirgeyen bir Türkiye… Diğer tarafta, imkansız ve umutsuz olan ne varsa sembolleştiren bir çiçeğin ana vatanı olarak gösterilen Türkiye…
Son bir haftada İstanbul’dan Marmaris’e, güya “korunan” alanlarda ve yargı süreci devam ettiği halde yapılan hukuksuzluklara bakalım. Umarım nefesi bu hukuksuzluklarla uğraşmaya yetmeyen muhalefet, en azından kendi payına düşen kısımlarda sorumluluk alabilir. Aksi takdirde, altılı masadan verilen “adaletten, halktan, Türkiye’nin çıkarından yana” mesajların pek anlamı kalmıyor.
Ukrayna – Rusya Savaşı başladığından beri Rus Oligarkların şüpheli ölümleri, Gazprom’un CEO’sunun şüpheli ölümü gibi olaylar, arka planda ne olduğunu bilmediğimiz bir başka savaşı da gösteriyor. Muhtemelen Dugina Suikasti bu gizli savaşın bir parçasıdır, kimbilir?
Kitap kurtlarını, kitapçılardan uzaklaştıran en önemli şey, aradıkları kitabı bulamıyor olmaları. Hakikaten o kadar çok kitap yayımlanıyor ki her kitabı bulundurmak mümkün değil. En büyük kitapçılarda bile her istediğiniz kitabı bulamayabilirsiniz. Bu bakımdan internet daha garantili bir mecra. Ama orada da yeni çıkanları takip etmek çok zor.
Gökçek döneminde Cumhuriyet’in temsil mekânları üzerinde yıkımlar, başkentin kimliğinin değiştirilerek taşralaştırılmasına yönelik yüksek yoğunluklu bir savaş yürütüldü.
Bugün size sanki fiyatlar hiç böyle değilmişçesine bir lokum bonfile tarifi yazayım, hem de böyle Nusret usulü yağda falan bitirelim pişirmeyi, yağı da eti de bol bol kullanalım da cümle alem yemek görsün. Haydi bakalım, kim tutar bizi?
Cumhurbaşkanlığı Külliyesi'nde ekonomiyi danışacağı kimse yok artık Erdoğan’ın. Hoşlanmayacağı düşünceleri açıklayacak olanlarla da ya görüştürülmüyor ya da görüşme öncesinde bizzat Özel Kalem Hasan Doğan tarafından “Hoşlanmayacağı konuları dillendirirseniz bu son görüşmeniz olur” diye uyarılıyorlar.
“Gönül” gibi yapımlarda, duygulara kapılıp, savrulurken, kültürel görüngülerin eşliğinde, asıl sorunların görünmezleştirilmesine alet oluyoruz. Oysa bir halkın sanatsal temsili bambaşka şekillerde olabilir, sinema bu açıdan çok işlevli bir sanat. Bir yönetmenden saha çalışması yapmasını bekleyemeyiz belki ama en azından bir halktan bahsederken, bu konuda yıllarca çalışmış kişilere danışılıp farklı bir yol da çizilebilir.
Neden bir kaymakam adayı kendisinin dinini, mezhebini, kökenini açıklamak durumunda olmalı? Hayır, zaten devlet kimin ne olduğunu çok iyi biliyor, fişliyor ve ona göre önünü açıyor ya da kapatıyor; iktidarda kim olursa olsun. İşte bu anlayışı hiç utanıp sıkılmadan dile getiren Soylu, vitrin süsü aradıklarını itiraf ediyor.
Bir taraf diyor ki Yuvanidis azınlık olduğu için iktidara minnetini göstermek zorunda, ikinci taraf diyor ki azınlık olduğu için İmamoğlu videoya çekilmiş azarı yapmaya cesaret etti ve üçüncü taraf (ki bence en ilginci) diyor ki her Rum Rumluğundan dolayı korunmaya muhtaç değildir, bireydir ve bireyler kötüyseler kötülerdir.
Petro hükümeti her ne kadar Kolombiya tarihinin ilk sol hükümeti olarak adlandırılmayı hak ediyor olsa da, kabinenin sol-liberal ittifakından oluştuğunu söyleyebiliriz. İlk sol hükümetin temkinli hareket edeceği ve liberallerin kırmızı çizgilerini mümkün olduğunca aşmamaya gayret edeceği öngörülebilir.
Bakanlık diyordu ki: Ebu Hamza El Kaide üyesi değil, ÖSO üyesiydi.
Erdoğan bilindik bir yolu deniyor. Bir ay içinde Putin ile iki kez görüşüp, Biden’a gel beni onun yanından al demeye çalışıyor. Seçime giden süreçte sen bana destek olmazsan, ben bu seçimi gerekirse Putin’in desteğiyle kazanırım, Esad ile anlaşır, bölge jeopolitiğindeki en tehlikeli üçlü masaya dördüncü yazılırım diyor.
Eski Özel Kuvvetler Komutanlığı personeli Nuri Gökhan Bozkır’ın açıklamaları şimdiden, tuğlayı yerinden çekmese bile oynatmış oldu. Ukrayna’dan Suriye’ye silah satışına, karanlık cinayetlere uzanan ilişkiler Hablemitoğlu cinayeti iddianamesiyle birlikte biraz daha belirginleşecek.
Bu yıl Zeytinli’ye gitmeyi planlayan ve belki de seneye bu fırsatı bulamayacak binlerce insanın anılarında artık o açık hava festivalinin coşkusu ve heyecanı hiç yer almayacak. Bence yaşam biçimi düşmanlığıyla getirilen yasakların en acı yanı bu. Sadece geleceğimizin değil aslında geçmişimizin de karartılıyor olması.
Atatürk Orman Çiftliği’nde binlerce ağaç kesilerek yapılan Kaçak Saray inşası Cumhurbaşkanı’nın ağaçla ilişkisini en iyi tanımlayan süreç olarak 2012 yılında tarihe geçti.
Altılı masa, hukuka, laikliğe bağlı kalacaksa ve bunu ilan etmişse gereklerini yerine getirmekle yükümlü değil mi?
Ayvalık Meyhanesi, Rakı Balık Ayvalık kafası bir yer değil açıkçası, daha çok mezeler ve ara sıcaklar tadabileceğiniz bir yer. Önemli olan bunların hepsini büyük bir özenle hazırlamaları ve lezzetlerinin gerçekten üst düzey olması.
Nastassja Martin’in burada el verdiğince bahsetmeye çalıştığım “Vahşi Hayvanlara İnanmak” adlı kitabı, en başta dünyadaki ilişkisel varlığımızı hatırlatıyor. Okuru, ikilikler üzerinden inşa edilmiş evren tahayyülünü aşarak, sınırların ötesine geçen bir yüzleşmeye tanık ediyor.